Widok zawartości stron Widok zawartości stron

Sosna bośniacka (Pinus leucodermis)

Sosna bośniacka (Pinus leucodermis) – gatunek drzewa iglastego z rodziny sosnowatych (Pinaceae), występuje w stanie dzikim na Półwyspie Bałkańskim i w południowych Włoszech. Jest drzewem wiecznie zielonym.

Pokrój

Drzewo równomiernie i wolno rosnące o gęstej, wąskostożkowatej koronie,
z wiekiem owalnej.

Pień

Dorasta do wysokości 25–35 m. Pień osiąga do 2 m średnicy. Kora jest gruba, gładka i szara, z wiekiem pęka na drobne płaty.

Liście

Igły zebrane w pęczki po 2, ciemnozielone, mocne i kłujące, długości 4,5–10 cm, grubości 1,5–2 mm.

Szyszki

Szyszki żeńskie kuliste, początkowo niebiesko-purpurowe, potem jasnobrązowe, długości 5–8 cm, najczęściej wyrastają po dwie. Łuski cienkie i delikatne,
u dojrzałych szyszek charakterystycznie odgięte ku nasadzie. Nasiona długości 6–7 mm, ze skrzydełkiem długości 2–2,5 cm.

Stanowisko i uprawa

Sosna bośniacka jako gość z Półwyspu Bałkańskiego to roślina 'zahartowana': doskonale radzi sobie z niedoborem wody i jałowym podłożem. Najchętniej rośnie na przepuszczalnych glebach piaszczystych
i podłożach o wyższym, lekko zasadowym pH. Sosna bośniacka nie jest jednak kapryśna i uda się na każdej glebie. Stanowisko powinno być w pełnym słońcu, ewentualnie lekkim (ażurowym) półcieniu. Jak większość sosen, posiada spory system korzeniowy, jednak w tym przypadku dość zwarty, co pozwala na łatwe przesadzanie nawet starszych egzemplarzy. Roślina jest mrozoodporna na terenie całego kraju, za wyjątkiem Suwalszczyzny i Podkarpacia.

Zastosowanie

Sosna bośniacka polecana jest do nasadzeń miejskich i na tereny przemysłowe, do parków i dużych ogrodów. Odmiany karłowe można sadzić w ogrodach przydomowych, skalnych, wrzosowiskowych i w pojemnikach, w grupach lub jako solitery.